> Een collega stelt zich voor

Een collega stelt zich voor

Mijn naam is Annelies van Ammerzoden en ik ben sinds de zomer van 2016 vanuit de Gemeente Rotterdam bij het LeerWerkLoket aan het werk. Hoewel ik inmiddels meer dan 25 jaar gemeenteambtenaar ben, is mijn loopbaan geen rechte weg geweest. Ik ben, zo zou je kunnen zeggen, een ervaringsdeskundige op het terrein waarop het LeerWerkLoket zich begeeft.

Na mijn opleiding Arbeidsverhoudingen kon ik begin jaren tachtig geen werk vinden op mijn vakgebied. Omdat ik toch mijn eigen boterham wilde verdienen heb ik ander, steeds tijdelijk, werk gezocht. Ik ben gevangenbewaarder geweest en secretaresse bij een containerbedrijf, groepsleidster in een kinderhuis en medewerker in een 1-hour fotoshop. Na talloze sollicitaties en een reeks aan baantjes ben ik naar het arbeidsbureau gestapt. Ik heb daar mijn diploma’s en al mijn sollicitatiebrieven neergelegd met de vraag: zeg het maar, waar moet ik nu nog zoeken?
Zij boden mij een omscholingstraject aan tot computerprogrammeur, daar was op dat moment veel vraag naar. We spreken over de tijd dat internet nog niet bestond, de eerste pc’s waren net op de markt en veel mensen hadden ‘computeren’ als hobby. Mijn hobby was het niet. Maar dat maakte me niet uit, als ik maar mijn eigen geld kon verdienen. Dus ben ik er aan begonnen en hoewel ik het nooit echt leuk heb gevonden, heeft het mij wel mijn eerste echte baan opgeleverd: programmeur bij het Gemeentelijk Rekencentrum Rotterdam.
Daar werkte ik twee jaar toen zij voor een reorganisatie alle medewerkers ontsloegen met de bedoeling dat elke werknemer op zijn eigen baan zou solliciteren. Die kans heb ik aangegrepen voor een carrièreswitch. Ik heb niet gesolliciteerd maar ben vrijwillig het sociaal plan ingegaan. Niet via sollicitaties, maar via netwerkgesprekken ben ik uiteindelijk op de plek gekomen waar ik me als een vis in het water voelde: ik werd aangenomen als personeelsconsulent bij de Banenpool, het latere Werkstad.

Na de afbouw van Werkstad is mijn functie steeds van titel en inhoud gewijzigd, maar ik ben altijd werkzaam gebleven op het snijvlak van werknemer/werkgever en met nog altijd enorm veel plezier. Uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk werk is, meer dan voor een inkomen alleen. Daarom ben ik al deze jaren ook steeds doorgegaan met leren. Om bij te blijven in mijn vak, maar ook om mijn kennis en vaardigheden te verbreden. Ik heb me geschoold tot zwemonderwijzeres en naast mijn werk in die functie ook met veel plezier gewerkt; heel verfrissend! En recent heb ik een opleiding pastoraal werk gevolgd omdat het ernaar uit zag dat ik mijn baan zou verliezen.

Dat is niet gebeurd, ik werk nu voor het team WSPR Jong van het LeerWerkLoket Rijnmond. Toen ik begin jaren tachtig op de arbeidsmarkt verscheen was de jeugdwerkloosheid ook heel hoog. Maatregelen om die terug te dringen beperkten zich toen voornamelijk tot het laten afvloeien van oudere werknemers in de hoop dat jongeren dan de lege plekken zouden invullen. Het doet me goed om te zien hoeveel er nu voor jongeren gebeurt om hen aan werk te helpen, bijna te veel om een goed overzicht te houden. Daaraan mee te kunnen werken vind ik supertof.